Türkiye Gazeteciler Sendikası Adana Şubesi 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü dolayısıyla mesaj yayınladı

10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü’nde,

Işsizlik, güvencesizlik ve yoksulluk

Bundan  64 yıl önce, 1961’de, basın çalışanlarına çeşitli haklar tanıyan 212 Sayılı Basın Kanunu’nun yasalaşması gündeme geldiğinde, dönemin dokuz gazete patronu üç gün gazete çıkartmama kararı aldı. Bugünden farklı olarak, o zamanlar örgütlü hareket eden  gazeteciler, etkili bir mücadele yürüttü ve patronlara rağmen yasanın 10 Ocak 1961’de onaylanmasını sağladı. Yasa onaylandıktan bir yıl sonra da 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Bayramı ilan edildi.

1971 darbesine kadar bayram olarak kutlanan 10 Ocak, askeri darbeden sonra Çalışan Gazeteciler Günü adını aldı.

Basın yayın sektöründe giderek artan işsizlik nedeniyle, artık bir kutlamadan ziyade bir mücadele günü olarak ifade ediyoruz 10 Ocak’ı.

Her geçen yıl  basın yayın sektöründe yaşanan olumsuzluklar, meslek büyüklerimizin 1961 ruhuyla yürüttüğü etkili mücadelenin bir benzerini dayatıyor bize.

O dokuz gazete patronuna ‘Daima halkın hizmetindeyiz’ şiarıyla karşı duran meslek büyüklerimizin açtığı mücadele yolu, bizim de yürümemiz gereken yoldur.

TGS, artan gazeteci işsizliği nedeniyle, uzun yıllardır 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü’nü bir kutlama değil mücadele günü olarak benimsedi. Ancak bugün geldiğimiz noktada, işsizlik kadar insan onuruna yakışmayan ücret ve çalışma politikaları da büyük bir sorun olarak karşımızda durmakta.

Asgari ücret seviyesi, gazeteciler için ortalama ücret haline geldi. Yerel basın kuruluşlarında, asgari ücretin dahi altında maaşlarla çalıştırılan meslektaşlarımız olduğunu biliyoruz. Gazeteciler, hemen her gün yaptıkları yoksulluk haberlerinin öznesi aynı zamanda.

Sendikal örgütlenmenin önündeki engeller meslektaşlarımızı güvencesiz, düşük ücretlerle çalışmaya mecbur bırakıyor. Açlık sınırı seviyesinde yaşamlara, her an kapının önüne konma korkusuna mahkum ediliyor gazeteciler. Yoksulluk ve umutsuzluk, beraberinde sektörden kopuşu, haber kalitesinde düşüşü getiriyor.

Oysa biliyoruz ki, dolu haber boş cüzdanla yapılmaz. Gazeteci yoksulluğu ile gerçeklerin karartılması, iktidar üzerindeki vatandaş denetiminin ortadan kalkması, hesap verebilirliğin yok olması, haber alma hakkının ihlal edilmesi arasında doğrudan bir bağ vardır.

Gazeteci yoksullaşırsa demokrasi yoksullaşır.